Meteoropatia

Hartowanie się

ola — Mon, 29 Sep 2008 07:28:18 +0000

Uwaga, „pogodowe mimozy”! Jeśli obrzydły wam wieczne chrypy i grypy, jeśli naprawdę chcecie przestać kwękać i żądacie radykalnych rozwiązań, powinniście wiedzieć, że pastor Sebastian Kneipp miał rację. Jego kontrowersyjna, powstała 100 lat temu i wyśmiewana przez dziesięciolecia terapia wodna działa! Skuteczność hartowania się zimną wodą potwierdziła medycyna konwencjonalna, choć nie do końca wiadomo, na czym to polega. Bez wątpienia krótkotrwałe działanie zimnej wody poprawia krążenie krwi, co wyraźnie korzystnie wpływa na narządy układu odpornościowego. Obrazowo mówiąc, zimno jest szczególnego rodzaju kuksańcem wymierzonym komórkom odpornościowym. Najprawdopodobniej zwiększa to ich czujność wobec zarazków, które przedostały się do organizmu w zbyt małej ilości, by wywołać reakcję obronną, albo też nie zostały przez rozleniwiony układ reagowania rozpoznane jako chorobotwórcze. Hartowanie najlepiej jest zacząć od obmywania ciała chłodną wodą. Bierzemy szorstką myjkę, zanurzamy ją w zimnej wodzie i wyciskamy. Nacieranie rozpoczynamy zdecydowanymi kolistymi ruchami od grzbietu prawej dłoni, w górę, aż do barku. Znów moczymy myjkę i nacieramy wewnętrzną stronę ramienia do pachy, następnie prawą stronę szyi i bark. Potem, pamiętając o częstym zwilżaniu myjki, pocieramy kolejno prawą stronę pleców, prawy pośladek i zewnętrzną stronę nogi, by obmywszy wewnętrzną jej stronę, powędrować w górę, w kierunku piersi. W tej samej kolejności naciera się lewą stronę ciała, a całą rzecz kończy na podeszwach stóp. Po kilku dniach można już spróbować krótkich, trwających nie dłużej niż 30 sekund, chłodnych natrysków, po których trzeba szybko się ogrzać, np. wskakując na chwilę pod kołdrę lub otulając się w koc.

Jak zapobiec przeziębieniom?

ola — Mon, 29 Sep 2008 07:23:14 +0000

Od jesieni do wiosny temperatura w pomieszczeniach nigdy nie powinna przekraczać 20, a w sypialni rześkich 16 st. C. W typowym mieszkaniu w bloku wilgotność powietrza rzadko przekracza 30 proc. By osiągnęła optymalny poziom 50 proc, trzeba je nawilżać. Najlepsze są urządzenia wyrzucające nie rozbitą na kropelki wodę, ale nasycone wilgocią powietrze, oraz wyposażone w specjalny filtr, zatrzymujący chorobotwórcze i alergizujące roztocza, bakterie, pleśnie i grzyby. I wreszcie, bez względu na porę roku, jak najczęściej trzeba mieszkanie wietrzyć! Szczególnie starannie wietrzmy sypialnię, w której na noc najlepiej kaloryfery wyłączyć. Jeśli uda się nam jeszcze uniknąć nadmiernego przemęczenia i stresów, jeśli postaramy się ograniczyć używki, zdrowo jeść i zażywać nieco ruchu na świeżym powietrzu, powinniśmy doczekać wiosny zdrowi i w dobrej kondycji.

Przystosuj się do temperatury

ola — Mon, 29 Sep 2008 07:20:24 +0000

By przystosować się do niskich temperatur, potrzebujemy nie mniej niż trzech-sześciu tygodni. Osobom z natury bardziej wrażliwym i nieodpornym zabiera to nawet trzy-cztery miesiące. Nie wojujmy z naturą, bo zemści się, dręcząc nas złym samopoczuciem i nawracającymi infekcjami. Pozwólmy organizmowi przystosować się do panującej na zewnątrz temperatury. Mechanizmy nie używane szybciej rdzewieją, również fizjologiczne mechanizmy obrony przed chłodem. Nie służy nam życie pod kloszem, w szczelnym, wygrzanym kokonie. Co zaś robi Kowalski, gdy idą chłody? Wdziewa grubą czapę i skarpety. Tymczasem najwrażliwsze na chłód nie są, jak się powszechnie sądzi, ani stopy, ani głowa, ale nos, opuszki palców, klatka piersiowa, skóra brzucha oraz ramiona i przedramiona. Strategicznymi częściami garderoby stają się więc o tej porze roku podkoszulek z długimi rękawami, sweter, ciepła kurtka, szalik i rękawiczki. Opieszała administracja włącza w końcu ogrzewanie? Zziębnięty Kowalski rozkręca kaloryfery tak, że siedzi w domu w samej koszuli, i nie otwiera okien, by upragnione ciepło nie uciekło. Powietrze w jego mieszkaniu staje się coraz bardziej gorące i suche. W takich warunkach błony śluzowe nosa i gardła tracą zdolność usuwania kurzu, zmniejsza się też produkcja walczących z mikrobami przeciwciał i białych krwinek. Odporność organizmu na infekcje drastycznie słabnie. Na domiar złego Kowalski często bywa przemęczony, przytłoczony troskami, źle się odżywia, pali i nie dosypia. Gdy, wydelikacony, osłabiony i niewłaściwie ubrany, wybiegnie teraz na ziąb, nie przetrzyma ataku wirusów i bakterii. Przeziębienie murowane.

Pogoda a samopoczucie

ola — Mon, 29 Sep 2008 07:15:17 +0000

Człowiek czuje się najlepiej, gdy termometr wskazuje od 20 do 22 st. C, względna wilgotność otoczenia wynosi 50 proc. i powiewa lekki wiaterek (z szybkością 10 cm na sekundę). Takie warunki gwarantują nam znakomite samopoczucie fizyczne i psychiczne. Jakie mamy szanse, by się nim cieszyć? Pora obalić mity, jakoby Polska leżała w strefie klimatu umiarkowanego. Przez 100 do 125 dni w roku ściska nas mróz! Dni zimnych jest około 50 w roku, umiarkowanie zimnych prawie 70, a chłodnych ponad 30. Pozostaje około 100 dni. Optymalne warunki atmosferyczne panują u nas zaledwie jakieś 50 dni w roku. A przecież zimne bywają również noce… Istota ludzka jest stałocieplna. By żyć, musi utrzymać temperaturę ciała na poziomie 36,6 st. C. Centrum termoregulacji znajduje się w mózgu; stąd płyną rozkazy do wszystkich narządów i układów, odpowiedzialnych za zachowanie właściwej temperatury. Pod wpływem zimna obwodowe naczynia krwionośne kurczą się, natomiast ulegają rozszerzeniu duże pnie naczyniowe wewnątrz ciała. Niedokrwienie znacznej części organizmu sprawia, że jest on niedożywiony, zmniejsza się więc jego odporność. Mogą też uaktywnić się uśpione dotąd ogniska zapalne. Poważniejsze oziębienie ciała wywołuje atawistyczne „stroszenie futra”, czyli gęsią skórkę, podwyższone napięcie mięśni (kostniejemy z zimna) i dreszcze, zwiększa się też produkcja niektórych hormonów, sterujących przemianą materii. Wszystko to przyspiesza procesy spalania, w efekcie czego powstaje niezbędne nam ciepło. Mechanizm ten, jeśli w niego nie ingerować, działa bez większych zakłóceń. Jednak ludzie w swym pędzie do poprawiania natury majstrują w nim z upodobaniem i bez pojęcia.

Nadwrażliwość na zmiany pogody

ola — Mon, 29 Sep 2008 07:03:16 +0000

Jeżeli nagła zmiana pogody wywołuje u ciebie : bóle i zawroty głowy, bóle mięśni i stawów, kołatanie serca, wzrost lub spadek ciśnienia tętniczego, niczym nie uzasadnione napięcie, uczucie lęku, drażliwość, chwiejność emocjonalną, trudności z koncentracją, zaburzenia pamięci,senność za dnia i bezsenność nocą, brak apetytu, nudności, uczucie osłabienia i wyczerpania organizmu bez wątpienia jesteś “pogodową mimozą”.

Wyróżnia się trzy podgatunki meteoropatów :

Typ K niedomaga, gdy przechodzi chłodny front atmosferyczny. Z zimna wręcz sinieje, sama myśl o wyprawie na biegun wywołuje u niego dreszcze. Upały znosi za to znakomicie i marzy o przeprowadzce w tropiki. Często się przeziębią.

Typ W cierpi, gdy przesuwa się front ciepły. Nie straszny mu mróz, zimą wręcz rozkwita. Często bywa zapalonym narciarzem, gdyby mógł, zamieszkałby w górach na stałe. W czasie upałów omdlewa, dyszy i szuka cienia, w którym sączy zimne drinki.

Typ G to typ mieszany. Silnie reaguje na przechodzenie zarówno chłodnego, jak i ciepłego frontu atmosferycznego. Marudny : to mu za zimno, to za gorąco.

Ze statystyk wynika, że kobiety odczuwają dolegliwości związane z pogodą dwa razy częściej niż mężczyźni. Modelowy meteoropata jest więc kobietą. Mieszka ona w mieście, ma okoto 30-45 lat, skończyła szkołę średnią albo studia. Często czuje się samotna i nie akceptowana, bywa lękliwa, skoncentrowana
na sobie i niecierpliwa. Skłonna jest doszukiwać się w sobie winy. Doskwierają jej też zahamowania w stosunkach z płcią przeciwną. Ludzi z natury mało wrażliwych na kaprysy pogody uważa za gruboskórnych. W rewanżu ci irytująco odporni szczęśliwcy, których nawet katar omija, mają ją za mazgaja…
Pogodowi nadwrażliwcy, spieszymy z dobrą wiadomością : z meteoropatii można się wyleczyć! Kluczem do sukcesu jest zrozumienie, że kapryśny polski klimat nie dostosuje się do naszych oczekiwań. To my, we własnym, dobrze pojętym interesie, musimy dostosować się do niego.

Wiatr

ola — Mon, 29 Sep 2008 06:59:12 +0000

Przemożny wpływ na nasze samopoczucie wywiera też wiatr. Szczególnie destrukcyjnie oddziałuje, gdy jest ciepły, silny i długotrwały. Taki właśnie jest halny, wiatr charakterystyczny dla Tatr oraz Alp (nazywany jest tam fenem). Halny powstaje, gdy strumień płynącego z południa Europy ciepłego i wilgotnego powietrza, napotykając barierę łańcucha górskiego, spiętrza się i schładza. U podnóża nawietrznej strony gór tworzą się gęste chmury i leje jak z cebra. Czoło pozbawionej już wilgoci masy powietrza przechodzi ponad szczytami i spada w północne doliny w postaci bardzo silnego i porywistego wiatru, suchego i ciepłego, który zawsze zapowiada nagłą zmianę pogody. Halny wieje najczęściej jesienią i zimą, a w czasie, gdy się pojawia, nawet zdrowi jak rydz ludzie stają się drażliwi, nadpobudliwi; niektórzy dla odmiany popadają w antypatię i depresję. Zaostrzają się objawy chorób reumatycznych i krążenia, nasilają się bóle mięśni, stawów, potęgują się zaburzenia psychiczne. Rośnie liczba nagłych wezwań pogotowia, straży i policji : więcej jest pożarów, bójek, przestępstw, gwałtów i zgonów (także samobójczych) oraz zabójstw.

Ciśnienie

ola — Mon, 29 Sep 2008 06:53:59 +0000

Najistotniejszym czynnikiem pogodowym jest ciśnienie powietrza, czyli siła, z jaką oddziałuje ono na jednostkę powierzchni. Określa się je w milimetrach słupa rtęci (mmHg) lub hektopaskalach (hPa). Ciśnienie atmosferyczne maleje wraz ze wzrostem wysokości nad poziom morza : ok. 8 mmHg (1,1 hPa) na każde 100 metrów w górę. Wieloletnia średnia ciśnienia w Europie wynosi ok. 760 mm Hg, co czyni 1013 hPa. Nasze samopoczucie nie zależy wprost od tego, co dokładnie wskazuje barometr, ale od faktu, czy ciśnienie właśnie rośnie, czy może spada. Wahania ciśnienia powietrza to nic innego, jak zmiany ciśnienia cząsteczkowego tlenu. Gdy ciśnienie się obniża, równocześnie zmniejsza się w powietrzu ilość tego życiodajnego gazu. Im zaś mniej tlenu, tym gorzej funkcjonuje nasze ciało, szczególnie układ oddechowy, nerwowy i krążenia. Warto też wiedzieć, że deficyt tlenu jest tym większy, im wyższa jest temperatura powietrza i jego wilgotność. To powód, dla którego większość meteoropatów czuje się najgorzej, gdy barometr leci w dół, a na dworze robi się gorąco i parno. Bóle stawów i kręgosłupa, odczuwane podczas zmiany pogody, są stare jak ludzkość. I tym dotkliwsze, im starszy jest człowiek. Trapieni bólem nieszczęśnicy za swe cierpienia obwiniają zazwyczaj reumatyzm. Słowo to przypomina pojemny worek, do którego wrzuca się prawie wszystkie bóle, powstające podczas ruchu. Pochodzenie tych dolegliwości i sposoby ich leczenia są bardzo różne, daje się jednak dostrzec, że schorzenia reumatyczne wiążą się ściśle z zawartością wilgoci w powietrzu. Najkorzystniejsza dla organizmu człowieka wilgotność względna powietrza wynosi od 30 do 70 procent. Im wyższy jest poziom wilgotności i im niższa towarzyszy mu temperatura, tym mocniej łupie w kościach. Charakter tych zależności nie został do końca rozszyfrowany. Istnieją badania, z których wynika, że zimno i wilgoć zwiększają lepkość płynnej substancji znajdującej się w stawach, co najpewniej przyczynia się do nasilenia bolesności. Prawdopodobnie u reumatyków zaburzeniu ulega też działanie mechanizmu termoregulacji ciała. Najwilgotniejsze i najchłodniejsze powietrze niosą fronty chłodne. Na nasilenie się dolegliwości reumatycznych mają też wpływ zachodzące w atmosferze zjawiska elektryczne i elektromagnetyczne, dlatego dotkliwe bóle stawów często zwiastują burze.

Pogoda w Polsce

ola — Mon, 29 Sep 2008 06:41:20 +0000

Na to, jaką mamy pogodę w Polsce, decydujący wpływ ma fakt, iż środkowa Europa leży na granicy dwu obszarów cyrkulacji powietrza. W jej północnych regionach zimne i suche powietrze polarne przepływa ze wschodu na zachód, na południu zaś ciepłe i wilgotne powietrze zwrotnikowe przemieszcza się w stronę przeciwną, czyli z zachodu na wschód. Pasmo styku tych dwu różnych mas powietrza nosi nazwę frontu. Jeśli nad dany obszar nasuwa się ciepłe powietrze, mówimy o froncie ciepłym : temperatura rośnie, spada ciśnienie powietrza, niebo zasnuwają powoli chmury warstwowe, z których pada jednostajny deszcz (często nawet przez kilka dni). Gdy napływa powietrze chłodne, oczywiście mamy do czynienia z frontem chłodnym: temperatura spada, ciśnienie rośnie, nadciągają chmury kłębiaste, zrywa się porywisty wiatr, krótko i gwałtownie leje, często tworzą się burze.