MeteoropatiaNadwrażliwość na zmiany pogodowe

Człowiek czuje się najlepiej, gdy termometr wskazuje od 20 do 22 st. C, względna wilgotność otoczenia wynosi 50 proc. i powiewa lekki wiaterek (z szybkością 10 cm na sekundę). Takie warunki gwarantują nam znakomite samopoczucie fizyczne i psychiczne. Jakie mamy szanse, by się nim cieszyć? Pora obalić mity, jakoby Polska leżała w strefie klimatu umiarkowanego. Przez 100 do 125 dni w roku ściska nas mróz! Dni zimnych jest około 50 w roku, umiarkowanie zimnych prawie 70, a chłodnych ponad 30. Pozostaje około 100 dni. Optymalne warunki atmosferyczne panują u nas zaledwie jakieś 50 dni w roku. A przecież zimne bywają również noce… Istota ludzka jest stałocieplna. By żyć, musi utrzymać temperaturę ciała na poziomie 36,6 st. C. Centrum termoregulacji znajduje się w mózgu; stąd płyną rozkazy do wszystkich narządów i układów, odpowiedzialnych za zachowanie właściwej temperatury. Pod wpływem zimna obwodowe naczynia krwionośne kurczą się, natomiast ulegają rozszerzeniu duże pnie naczyniowe wewnątrz ciała. Niedokrwienie znacznej części organizmu sprawia, że jest on niedożywiony, zmniejsza się więc jego odporność. Mogą też uaktywnić się uśpione dotąd ogniska zapalne. Poważniejsze oziębienie ciała wywołuje atawistyczne „stroszenie futra”, czyli gęsią skórkę, podwyższone napięcie mięśni (kostniejemy z zimna) i dreszcze, zwiększa się też produkcja niektórych hormonów, sterujących przemianą materii. Wszystko to przyspiesza procesy spalania, w efekcie czego powstaje niezbędne nam ciepło. Mechanizm ten, jeśli w niego nie ingerować, działa bez większych zakłóceń. Jednak ludzie w swym pędzie do poprawiania natury majstrują w nim z upodobaniem i bez pojęcia.

Jeżeli nagła zmiana pogody wywołuje u ciebie : bóle i zawroty głowy, bóle mięśni i stawów, kołatanie serca, wzrost lub spadek ciśnienia tętniczego, niczym nie uzasadnione napięcie, uczucie lęku, drażliwość, chwiejność emocjonalną, trudności z koncentracją, zaburzenia pamięci,senność za dnia i bezsenność nocą, brak apetytu, nudności, uczucie osłabienia i wyczerpania organizmu bez wątpienia jesteś “pogodową mimozą”.

Wyróżnia się trzy podgatunki meteoropatów :

Typ K niedomaga, gdy przechodzi chłodny front atmosferyczny. Z zimna wręcz sinieje, sama myśl o wyprawie na biegun wywołuje u niego dreszcze. Upały znosi za to znakomicie i marzy o przeprowadzce w tropiki. Często się przeziębią.

Typ W cierpi, gdy przesuwa się front ciepły. Nie straszny mu mróz, zimą wręcz rozkwita. Często bywa zapalonym narciarzem, gdyby mógł, zamieszkałby w górach na stałe. W czasie upałów omdlewa, dyszy i szuka cienia, w którym sączy zimne drinki.

Typ G to typ mieszany. Silnie reaguje na przechodzenie zarówno chłodnego, jak i ciepłego frontu atmosferycznego. Marudny : to mu za zimno, to za gorąco.

Ze statystyk wynika, że kobiety odczuwają dolegliwości związane z pogodą dwa razy częściej niż mężczyźni. Modelowy meteoropata jest więc kobietą. Mieszka ona w mieście, ma okoto 30-45 lat, skończyła szkołę średnią albo studia. Często czuje się samotna i nie akceptowana, bywa lękliwa, skoncentrowana
na sobie i niecierpliwa. Skłonna jest doszukiwać się w sobie winy. Doskwierają jej też zahamowania w stosunkach z płcią przeciwną. Ludzi z natury mało wrażliwych na kaprysy pogody uważa za gruboskórnych. W rewanżu ci irytująco odporni szczęśliwcy, których nawet katar omija, mają ją za mazgaja…
Pogodowi nadwrażliwcy, spieszymy z dobrą wiadomością : z meteoropatii można się wyleczyć! Kluczem do sukcesu jest zrozumienie, że kapryśny polski klimat nie dostosuje się do naszych oczekiwań. To my, we własnym, dobrze pojętym interesie, musimy dostosować się do niego.